


GPS-
Wat doe je met je oude GPS-
Zo, dat is één.
Zoekactie
Nu moet ik geocachers zover krijgen, dat ze naar het apparaat gaan zoeken. Daartoe biedt internet een prachtige gelegenheid. De Nederlandse site van het geocachen heeft een druk bezocht forum. Honderden mensen kijken en discussieren er elke dag over hun prachtige hobby. Dus plaats ik op mijn 65e verjaardag een bericht met de titel:
Een kadootje voor de eerlijke vinder!
Puzzeltjes
Ook bedenk ik puzzeltjes voor de diverse letters van de cache-
Sommige puzzeltje zijn erg gemakkelijk, sommige uiterst moeilijk. Vooral C en D zijn zeer lastig. En expres! Om niet te snel de GPSr te kunnen vinden!



Spannend
Na een week wordt het spannend, want er zijn nog slechts enkele oplossingsmogelijkheden.
Onderwijzeres Grietje die zich in geocache-
Veel andere geocachers hebben ook mogelijke locaties op het oog (vooral Zeeland en Drenthe zijn populair), maar vinden dat altijd te ver van hun woonplaats. Soms onterecht! Maar daar komen ze pas achter als het te laat is.
Dan komt superkilocacher Thex met een olijke opmerking (Hebbes, dank!) uit de hoek, waarmee hij suggereert de cache te hebben gevonden. Hij krijgt al flink wat felicitaties, maar iets klopt er niet. Er volgt ook geen bewijs van zijn vondst. Later blijkt dat hij het Team Hebbes wil bedanken voor bewezen diensten. Heel leuk dus, maar de GPSr ligt nog steeds in het Duitse bos te wachten op een eerlijke vinder.
Behalve C en D heb ik ook voor het laatste cijfer (Y) een listig puzzeltje bedacht:
20-
Het Team Geo-
Dan komt midden in de nacht het volgende bericht:


Foutje, hum
Na een weekje verwoed puzzelen door de forumkijkers ontdek ik dankzij een mailtje
van geocache-
Snel corrigeren dus.


Gevonden
WBKWADRAAT heeft de GPSr midden in de nacht gevonden. Iedereen is benieuwd naar zijn verhaal, maar men moet wachten. Hij heeft die ochtend om 08.30 een belangrijke vergadering en pas ‘s avonds tijd als zijn kindertjes op bed liggen.
Toevallig heb ik hem een poos geleden tijdens het geocachen ontmoet en een foto gemaakt
voor de ere-
Een collega van WBKWADRAAT, zich De Reisgenoten noemend, meldt dat WBKWADRAAT met grote grijns doch wat slaperig uit de ogen kijkend, hem de GPSr heeft getoond. Die zat nog in de doos. Voor mij het bewijs dat het verhaal klopt, want ik heb niemand verteld, dat ik de GPSr in de originele doos had ingepakt.

Wat een feest!.... Het Puzzelen
Vrijdagavond laat, eigenlijk zaterdagochtend, ben
ik voor het eerst aan het puzzelen geslagen. Heerlijk, ik houd van puzzelen, ook
voor de kerst toen ik nog niet aan geo-
(zie fotootje rechts)


Nee lijkt me niets. Dan een zandvlakte in Zeeland een stuk dichter bij de legger
toch??
Daar lijken mij nog wel wat verstopplaatsen te zijn.
Op enig moment zag ik het
stuk van teamnorden. Oké zij denken weer wat anders. Kan ik dat getal maken?? Ja
inderdaad gaat dat vrij goed!!! Y = dus 6. Dan komen we dus hier uit. (zie fotootje
links)
Een beetje raar. Maar niet onmogelijk. Inmiddels al een parkeerplaats opgezocht via
Google Earth. Kat binnen gelaten. Sporttas klaargemaakt voor de dag erop.
12:05 Weer
naar mijn werkkamer. Ja de hint is er al. Een paar minuten later heb ik de oplossing.
En nu! Is Y goed? Zal ik gaan? Of morgenochtend vroeg? Ik heb al anderhalf flesje
bier op en ben behoorlijk principieel. Nou als ik morgenochtend wakker wordt dan
denk ik vast dat iemand me al voor is en bovendien moet ik al om 8:30 in Utrecht
zijn.
Nu of niet.
Nu.
Wat een feest!.... Het Cachen
Met een flinke dosis adrenaline van het plezier en de
spanning begin ik spullen te verzamelen.
Zaklamp niet onbelangrijk. Reservebatterijen
(je weet niet hoe lang het zoeken gaat duren).
Paspoort! Is dat nog nodig? Toch maar
even opzoeken. Kan hem niet vinden (echte man) dus mijn vriendin wordt langzaam wakker.
Ga je weg? Ja. Heb je het eindcoördinaat? Ik denk van wel. (twijfel maakt zich even
van mij meester). Is dit niet een beetje belachelijk? Ja, maar soms is het sterker
dan mijzelf! Paspoort mee. Wekkertje mee met verse batterijen. (voor als ik hem in
het donker niet kan vinden kan ik eerst gaan slapen en dan op tijd verder zoeken)
Ik gris nog 2 bananen en een fles Fanta mee.
12:40 ik rij weg uit Ingen (Betuwe)
Een kwartier later bedenk ik mij dat ik geen telefoon heb meegenomen. Dat is stom
zeg. Heen en weer kost nog een half uur extra en het wordt al een korte nachtrust.
Ik rij door. Het bliksemt in het Oosten. Daar waar ik heen ga. Misschien had ik ook
nog even op buienradar moeten kijken. Via Nijmegen richting Kleve. Op Google Earth
gekeken hoe ik moest rijden. Dat was niet al te moeilijk.
Op het moment dat ik Nederland
bijna uitrij. Politiecontrole!! Nou daar zullen we het hebben. Mijn elektrische raam
klemt. Wat is dat nou weer, hij wil niet open? Piepend langzaam gaat hij naar beneden
en net voordat ik bij de agenten ben schiet hij alsnog snel verder naar beneden.
Ze kijken of ik de gordel om heb en wensen me een prettige avond. Pjieuw! Dat was
zweten.
Het begint een beetje te regenen. In de verte bliksemt het nog! Is dit nou
wel zo’n goed idee?
Het is hier aardedonker. Geen straatlantaarns. Ik moet af en toe
mijn binnenlicht van de auto aandoen om te zien hoe ver het nog is op mijn GPS. Gelukkig
verder geen auto’s achter me dus kan ik rustig met 50km het laatste stuk afleggen.
Als mijn Gps 0 meter aangeeft sta ik stil en kan met moeite de ingang van de parkeerplaats
die hier is ontwaren. Oké ik ben er. Ik hoor een auto aankomen. Snel licht uit voet
van de rem en uit zijn achteruit. De regen is opgehouden. Spullen pakken. Nieuw coördinaat
ingeven. Ik geloof zo’n 273 meter. Zaklamp aan, auto op slot. Ik hoor gekraak van
takken! Zou er nog iemand bezig zijn?
Ik vind het eerste paadje en daarna ook het
2e paadje. Weer gekraak van takken. Ik zal wel een dier opgejaagd hebben Dan is het
nog zo’n 55 meter. Mijn gps geeft regelmatig weak signal! Nu dan maar het bos in.
Ombeurten schijnende op mijn gps (om mijn pols) of de grond voor mij ga ik langzaam
verder. Gedachten als verstuikte enkels en nare klemmen proberen weg te drukken.
Het is natuurlijk ook niet slim om midden in de nacht, alleen, zonder telefoon en
dan ook nog in het buitenland te gaan cachen.
De afstand wordt steeds kleiner. Maar
ook continue weak signal! Het is een dicht bos. Ik probeer naar boven te speuren
waar het bladerdek wat opener is. Om vandaar uit weer verder te komen. Inmiddels
afstand minder dan 10 meter. Ik zoek wat rond de bomen en aangewezen plaatsen om
mij heen. Niets. Afstand is 33 meter. Ik ga weer opnieuw peilen. Langzaam lopend
tot mijn gps weer sjoege geeft. Oke 15 meter die kant op. Ik loop die kant op en
ga aldaar zoeken. Veel bomen hier zeg. Het lijkt wel een bos. Wat doe ik hier eigelijk.
Nog maar weer eens peilen. Ja pijl beweegt weer. 12 meter die kant op. Lopen, voor
me uit schijnen. Dikke boom. Hé kapot aan de zijkant lijkt het wel. Ik loop er omheen.
En zie. YES!!

Daar ligt iets. Even de stukken hout weg en de plastic tas kan ik pakken. Voor de
foto heb ik het weer even teruggestopt. Overigens kon ik niet zien wat ik fotografeerde
zo donker was het. Je zag fractioneel iets minder dan op de foto maar wel duidelijk
voor een cacher. Sinterklaas had dit pakje omwonden met 4 of 5 plastic tasjes om
eea te beschermen. Nou dat is gelukt.
Welke kant op naar de auto? Ik ben mijn richting
kwijt. Gelukkig biedt mijn gps uitkomst.
1:59:59 kijk ik op mijn horloge als ik weg
rij.
Met al maar minder wordende bliksem achter me rij ik met een heel voldaan gevoel
naar huis.
Mijn eerste nachtcache. Mijn eerste FTF en wat voor een!! Heel erg gaaf.
Thuis snel even ‘gelogd’ om te voorkomen dat er meer gekken zoveel benzine zouden
verstoken. 3:00 uur op bed. Met nog steeds wat adrenaline duurt het nog heel even
voor ik slaap.
Wat een feest!.... Bedankt Wilxlii
Game over is eigenlijk geen leuke
tekst. Het is heel jammer dat dit draadje stopt. Aan het aantal logjes te zien hebben
best erg veel mensen hier plezier aan beleefd! Nu moeten we weer over gaan tot de
orde van de dag.
Het verhaal van WBKWADRAAT