Plantaris Fascia

“Ja!” sprak fysio-Hans professioneel, “de Plantaris Fascia”.

Het was half maart 2003. Na 1200 kilometer en 8 maanden van intensieve marathon-training kon ik plots niet meer op mijn rechterbeen staan. Wat was er loos? Belangrijker nog. Zou een maand later de marathon van Rotterdam gelopen kunnen worden? Nee dus. En zo ontdekte ik het geocachen. Als alternatieve bezigheid.

Oorzaak

De Plantaris Fascia is een beresterke pees. Hoe krijg je die geblesseerd? En hoe krijg je hem weer gezond? Belangrijke vragen.

Bij het neerzetten van een voet komen er grote krachten op. Je hele gewicht om te beginnen, maar dat niet alleen. Dat gewicht drukt extra door als je aan het hardlopen bent. Bij een flinke snelheid krijgt je voetje liefst 3x je lichaamsgewicht te verwerken. Dat kan ie best aan, behalve...

Behalve als je voet niet correct neerkomt ofwel correct afwikkelt. Dan kan het misgaan. Als de botjes in je enkel bij voorbeeld net niet de juiste vorm hebben. Dan wiebelt je voet bij het neerkomen en dat is op den duur niet goed. Door teveel training is dat bij mij gebeurd.

Speciaal schoeisel kan helpen om je voet correct neer te zetten en af te wikkelen. Dat draag ik. Versteviging aan de binnenkant moet zorgen dat mijn voetje recht wordt gedwongen. Helpt het? Matig.

Zie je deze lange pees onderaan de voet? Dat is hem!

Zie je het verschil tussen de linker- en rechtervoet?

Rechts knikt ietsje door en duidelijk is de smallere achillespees.

Lijf en leden

Een hele dag geocachen vereist een goede conditie. Mankeert er niets aan je lijf en ben je jong en/of goed getraind, dan is het plezierig hunten. Met één of ander lichamelijk gebrek of ongemak wordt het een ander verhaal. Toch wil ook een niet helemaal fysiek perfect iemand wel eens een hele dag er fors tegenaan. Duurcachen dus. Hoe pak je dat in zo’n geval aan?

Variatie

Wie niet sterk is moet slim zijn. Variëren is het credo. Met de gigantische stijging van het aantal geplaatste caches wordt dat steeds eenvoudiger. Kies een gebied met flink wat traditionele en multi-caches. Anders gezegd: zoek een groepje blauwe en groene stippen. Bij een eventueel tekort aan blauwe stippen, kun je proberen gele stippen toe te voegen door mysteries op te lossen.

Het meest blij maak je mij met serie-caches. Zo’n serie bestaat meestal uit relatief gemakkelijke oppikkers op vaak toch wel interessante plekjes met aan het eind een bonus waarvoor dikwijls nog een stuk(je) gewandeld moet worden. Liggen er dan nog enkele multi’s in de buurt met middelmatige wandelafstanden, dan ben ik voor die dag helemaal de Bob.

En nu mijn geval

Mijn geval is in mijn geval mijn rechtervoet. Lees hierover hieronder eventueel meer. In de praktijk een beperking van 5 à 10 kilometer wandelen op een dag. Het is duidelijk dat je daarmee geen dagvulling hebt, al loop je nog zo langzaam. Het is weinig zinvol om 200 kilometer te rijden naar de andere kant van Nederland, twee uurtjes te wandelen en dan weer terug naar huis.

Daarom is het fijn dat er zoveel keuze is uit geplaatste caches. Ofwel op heen- en terugweg, ofwel in de buurt van een gekozen multi, probeer ik traditional's en mysteries te graaien. Zo kom ik meestal de dag in prima geestesgesteldheid door.